Alle berichten van essebes

Over essebes

Communicatie is mijn vak, en taal, web, social media, interne communicatie en projectcommunicatie zijn mijn passie en grootste talenten. Ik ben enthousiast, gedreven, hands-on, leg makkelijk contact en maak me snel nieuwe kennis eigen. Ik ben flexibel en hou gemakkelijk meerdere ballen in de lucht. Mijn nieuwsgierigheid en leergierige houding zorgen dat ik inhoudelijk altijd sterk ben, ook en juist bij nieuwe onderwerpen.

Focussen op de toekomst

Weet je wat scheelt bij een periode tussen twee banen in? Dat je focus hebt. Dat je weet waar je jouw pijlen op wilt richten. Dat je weet wat je nog wilt bereiken en dat dat je een toekomstbeeld voor ogen hebt. Dat heb ik gelukkig.

Focus en vuur

Wat mijn nieuwe focus is het onderwijs in. Iedereen die ik spreek vindt de keuze die ik heb gemaakt voor het onderwijs geweldig. Veel mensen die het zelf niet durven of die zijn gegrepen door het vuur waarmee ik erover praat. In september begin ik aan mijn droom. Van dromen alleen komt echter geen brood op de plank.

Laatste waardevolle stappen

Tot die tijd wil ik daarom graag nog wel iets nuttigs doen en mijn eigen geld verdienen. Mijn ambitie in mijn huidige vakgebied is minder geworden, maar ik heb op dat vlak nog veel te bieden. Ik voeg waarde toe als het om taal, digitale media, trainingen, bruggen bouwen, veranderen , structuur creativiteit , doorzettingsvermogen, zelfstandigheid en empathie gaat. Maar nog veel meer dan dat.

Kan ik je helpen?

Tot en met september ben ik 32 uur per week beschikbaar, daarna ongeveer 20-24 uur. Ik zoek nog een overheids- of non-profitorganisatie bij wie ik mijn laatste waardevolle stappen in het communicatievak kan zetten. Dat zal ik met evenveel plezier en evenveel inzet doen als ik altijd heb gedaan. Kan ik je helpen? Neem dan zeker even contact met me op.

En door!

En door. De eerste sollicitatie is helaas niet succesvol geweest. Waar dat aan ligt weet je eigenlijk nooit: je kan net iets hebben gedaan of gezegd waardoor één van je collega-sollicitanten de voorkeur heeft gekregen. Ik ken dat van een sollicitatieronde waar ik zelf bij zat. Ik merkte toen dat gevoel een grote rol speelt. De harde criteria zijn als het goed is al samengevat in het ov van de kandidaat.

Daarna komt de mens om de hoek kijken. Met wie zou je de komende weken, maanden of jaren goed door één deur kunnen. Wie zou goed in het bestaande team passen? Prima, maar uiteindelijk bepaalt het gevoel van de gesprekspartners wie de gelukkige is. Dat is in ieder geval mijn indruk.

Eigenlijk is dat prima. Als je sollicitant-af bent en gewoon een collega, moetje samen de klas klaren. Dat kun je maar beter doen met iemand in wie je het volste vertrouwen hebt en met wie je een goede klik hebt. Nies tegenin te brengen.

Een ding weet ik zeker-voor iedereen is ergens zo’n plek. Wat betreft de blik is het toch wel een beetje geluk hebben-Ergens op je pad vind je dat geluk wel.

Een sollicitatie is veel meer dan geluk. Als je goed bent voorbereid, stap je der het gesprek in-Dat is al een plus, voor jezelf en voor je gesprekspartners. Daarover de volgende keer meer.

Best hard werken op een kruispunt

Nee, ik ben niet ineens verkeersregelaar geworden. Ik probeer wel mijn eigen leven in goede banen te laten leiden en daarin botsingen te voorkomen. In eerste instantie ben ik daarom bezig met mijn nieuwe toekomst: geen communicatieadviseur of webredacteur meer, maar leerkracht-in-spé.

Dat betekent veel oefenen met iets wat ik ooit toch iets te vroeg op zij heb geschoven (rekenen en wiskunde), bepalen of ik 3 jaar of 2 jaar naar school wil en bedenken hoe ik school en werk straks ga combineren. En niet te vergeten: wat ik dan nu nog moet gaan doen. Tot en met september is dat mijn oude vak, maar dan wel zo dat mijn nieuwe toekomst ook de juiste route blijft volgen (nee, rechtdoor, niet linksaf!).

Dat geldt voor daarna eigenlijk ook wel, maar dan met minder uren. Hoe meer pedagogische en didactische bagage ik verzamel, hoe meer de klas zal lonken, vermoed ik zomaar. Naast een dag stage zal ik wellicht nog wel vaker voor de klas willen staan. Dat gaan we zien. Eerst nu even.

Nu zoek ik een baan of wat langere klus voor ongeveer 32 uur. Dan hou ik een dag per week over om op basisscholen mee te lopen en alvast te wennen aan mijn nieuwe toekomst. Heb je nog handen en/of hersens nodig? Bel of mail me dan even!

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Tweeënhalf jaar schieten soms voorbij. Het waren twee pittige jaren, maar ook twee jaren die mijn ogen openden en me nieuwe kansen lieten zien. Toen bleek dat ik die op de lange termijn buiten mijn vorige werkgever moest zoeken, heb ik de knoop doorgehakt: ik ga weer studeren.

Even concreet: in september ga ik weer naar school. Met 42 jaar ga ik weer de spreekwoordelijke collegebanken in, notabene om zelf voor de klas te mogen staan. Het verlegen meisje van vroeger, dat zelf gepest is, gaat zelf lesgeven op een basisschool. Als alles goed gaat ben ik over 2 of 3 jaar bezig met de laatste loodjes.

Studeren brengt echter nog geen brood op de plank. Daarom zoek ik naast mijn studie nog een uitdagende baan of klus voor 20-32 uur per week in mijn huidige vak: communicatie. Je bent nu op mijn website beland; wellicht kun je nog even verder kijken en eens bekijken of we wat kunnen betekenen voor elkaar. Ik hoor graag van je: een kop koffie of telefoontje kan nooit kwaad:)

Doodle van een boom

Over giraffen en jakhalsen

Time management, ofwel efficiënt en effectief werken. Dat dacht ik tenminste altijd. Ik had verwacht dat we tips en trucs zouden krijgen om onze agenda beter te organiseren en meer van dat soort efficiëntie-tips. Tijdens de training die we van KSG  kregen op het werk deed ik een mooie ontdekking: geweldloze communicatie.

De hoofdgedachte: doe jezelf geen geweld aan, hou rekening met je eigen waarden en neem je gevoel serieus. Lees verder Over giraffen en jakhalsen