Categoriearchief: Communicatieadvies

Wijsneuskinderen

Je hoort en ziet ze vaak: reclames waarin kinderen hun ouders wijsneuzig uitleggen dat ze iets moeten kopen of doen. Nu weer de reclame waarin een kind zijn vader uitlegt dat hij echt zijn auto moet wassen in de winter om schade te voorkomen. Of dat schattige meisje in de kerstcampagne van Lidl dat de baard van ome Martijn en ‘een grote vlees’ als de goede elementen van kerst benoemd.

Vreselijk vind ik dat. Het komt vast heel vertederend over en ze zijn ook vast bedoelt om je een positief gevoel te bezorgen, maar dat doet het bij mij allerminst. Ik vind ze storend, of wellicht zelfs kinderachtig. Kinderen als vehikel voor een product of bepaald gedrag kan soms goed uitpakken, maar vaak ook niet. De bovenste twee voorbeelden vind ik daar schoolvoorbeelden van.

Het kind als weekmaker (die dan weer niet in speelgoed moet zitten, heb ik begrepen) is helaas een bekend fenomeen in de marketing

Wellicht speelt hierbij mee dat ik tot het kinderloze deel van de samenleving behoor; als ouder is het vast heel herkenbaar en geeft het je inderdaad een positief gevoel. Ik vind wijsneuzige kinderen in de praktijk vaak niet al te prettig, laat staan als ze in reclames worden gebruikt om ouders te vertederen. Het kind als weekmaker (die dan weer niet in speelgoed moet zitten, heb ik begrepen) is helaas een bekend fenomeen in de marketing. Ouders willen het hun kinderen immers naar hun zin maken en zijn dan eerder geneigd tot een aankoop als dat blije kindergezichten oplevert.

Het kind is geen volwassene en moet naar mijn idee ook geen volwassen dingen gaan zeggen. De wereld is al gekunsteld genoeg.

Fijn nieuw begin!

De eerste (korte) week bij mijn nieuwe opdrachtgever is alweer voorbij. Ik kan wel zeggen dat ik in een warm bad ben beland: leuke en lieve collega’s met humor, een open organisatie in transitie, (daarom) ruimte in alle opzichten, een account en een pasje die allebei meteen werkten en een prachtige werklocatie.

In deze adviesklus is mijn belangrijkste doel mijn adviesvaardigheden verder aan te scherpen en weer nieuwe inzichten op te doen in mijn vakgebied. Volgende week nog een korte week, dan de feestdagen vieren en in het nieuwe jaar vol gas aan de slag. Heerlijk!

Iets moeilijk maken is geen opgave

Het is mijn werk om moeilijke dingen makkelijk te maken. Onderwerpen die an sich niet zo uitnodigen om direct verder te lezen of te kijken verdienen vaak een eigen aanpak. De bekende term daarvoor in tekst is populariseren. Met die term kwam ik voor het eerst in aanraking op de Utrechtse School voor Journalistiek. Het doel: de boodschap zo overbrengen dat Jip en Janneke het ook begrijpen. Nou is dat vaak nog een hele opgave: het is namelijk makkelijker om iets ingewikkelds moeilijk op te schrijven, dan het te vereenvoudigen tot iets behapbaars voor Henk en Ingrid. Je wilt de inhoud namelijk ook respecteren. Iets begrijpelijk maken kan alleen als je ook écht begrijpt wat de essentie van het onderwerp is. En dat betekent vragen, vragen en nog eens vragen. Ik vind dat een geweldig mooi proces. Maar zeg nooit dat moeilijk makkelijk om te zetten is. Het is een geweldige uitdaging, dat wel!