Categoriearchief: HR

Eigentijds


In een artikel dat ik vandaag las op NRC Carriere blijkt maar weer eens hoeveel mensen in Nederland parttime werken. Ze presteren ook met die dag minder beter dan toen ze nog fulltime aan de slag waren. Voor je carrière lijkt het echter geen goed idee: als een topfunctie ambieert, is fulltime werken eigenlijk een must. Je carrière is naar mijn idee dus wel degelijk een keuze.Ik wil best de top bereiken, maar wel tegen mijn eigen prijs.

Ambitie vind ik altijd een toverwoord, en zelfs in bepaalde opzichten een lege huls. Er zijn mensen die zo’n lege huls prima inhoud kunnen geven, maar de term wordt te vaak gebruikt als synoniem voor hard willen werken, je werk op de eerste plaats zetten en wat moeten bereiken in je leven. Met ‘wat’  bedoel ik vooral hogerop komen in je werk en het (daardoor) verkrijgen van statDilbert-stripus en aanzien. Zoek je dat, dan weet je nu wat je moet doen: fulltime heel hard werken en je voortdurend ontwikkelen op werkgebied.

Ambitie is voor mij iets anders, namelijk beter worden in mijn vak en me daarin verder ontwikkelen. Als ik daardoor een sport hoger op de ladder kom is dat prima. Dan heb ik het verdiend. De balans tussen werk en privé vind ik echter heel belangrijk: ik doe mijn werk met veel toewijding en werk door tot ik tevreden een taak heb afgerond, maar zal nooit toestaan dat mijn privéleven door mijn werk in de knel komt. Toewijding kan ook in minder dan 40 of 36 uur per week.

Daarom werk ik altijd parttime: 24 tot 36 uur. Zo creëer ik ruimte voor drukke tijden, als ik wat meer uren moet werken dan in mijn contract staan, en voor een gezond privéleven. Dat laatste is de basis waarop ik bouw. En dat moet zo blijven.

 

Flexibel tot op het bot

Flexibele-schil Tijdens de financiële crisis ben ik van korte opdracht naar korte opdracht gehopt, en kon daarmee redelijk in mijn inkomen voorzien. Ik heb voor een prachtig vak gekozen, maar de vaste banen moet je met een vergrootglas zoeken. Is het zo erg om flexibel te zijn?

 

Om met de laatste vraag te beginnen: nee, want dat is wat de arbeidsmarkt nu vraagt. Flexibele krachten vangen pieken op, brengen nieuwe, wellicht niet aanwezige kennis in de organisatie en hebben een frisse blik op de gang van zaken. Dat is voor een werkgever eigenlijk alleen maar gunstig. Je hebt minder met je organisatie vergroeide mensen die je soms liever kwijt dan rijk bent, kunt je bedrijfsvoering en processen optimaliseren en houdt een gezonde blik naar buiten. Dat staat nog los van de bedrijfseconomische voordelen, waaronder onnodige loonkosten. Dat zie je met name tijdens het eindejaarswerk bij zorgverzekeraars, die met flexibele krachten de piek opvangen.

Motiveren en presteren
Een flexibele medewerker is bovendien snel thuis in een nieuwe organisatie, en vindt zelf zijn of haar weg wel. De werkgever hoeft weinig tijd te steken in inwerkperiodes. Tijdelijke medewerkers, waaronder ik mensen met een tijdelijk contract, uitzendkrachten en ZZP’ers schaar, zijn vaak ook nog extra gemotiveerd om goed te presteren. Ook daar profiteert de werkgever weer van.

Nieuwe ronde nieuwe kansen
Voor een tijdelijke kracht kan het (bijna) voortdurend solliciteren als stress worden ervaren. Dat gevoel kende ik, maar ik heb het losgelaten. Iedere nieuwe tijdelijke klus brengt nieuwe dynamiek en nieuwe kansen met zich mee, waar je altijd weer van leert. Dat je soms op een houtje moet bijten neem ik dan maar voor lief.

Bol van flexibiliteit
Mijn CV staat bol van flexibiliteit, en ik zie dat als een voordeel. Het zegt over mij dat ik een goed aanpassingsvermogen heb, dat ik mensenkennis heb en dat ik snel een goed resultaat kan neerzetten. Die uitdaging heb ik nodig. Ook in een vaste baan, bijvoorbeeld door verschillende functies tijdens mijn dienstverband of een takenpakket dat meeverandert. Daar zit ook mijn kracht: wie flexibel is beweegt mee met nieuwe ontwikkelingen en zit minder vast aan conventies. Dat levert dan weer frisse nieuwe inzichten op. En daar kan iedere werkgever van profiteren.

 

Werken vanuit je kracht

Vijf mannetjes met gekleurde puzzelstukjes.Vanochtend las ik in de Volkskrant een betoog van Marianne van Woerkom en Charissa Freese van Tilburg University. Zij bepleiten de afschaffing van het beoordelingssgesprek in de huidige vorm, dat volgens hun te weinig uit gaat van het versterken van de kwaliteiten van de hoofdrolspeler. Juist de sterke kanten van een werknemer kunnen een eye opener zijn voor de zwakke kanten.

Lees verder Werken vanuit je kracht