En door!

En door. De eerste sollicitatie is helaas niet succesvol geweest. Waar dat aan ligt weet je eigenlijk nooit: je kan net iets hebben gedaan of gezegd waardoor één van je collega-sollicitanten de voorkeur heeft gekregen. Ik ken dat van een sollicitatieronde waar ik zelf bij zat. Ik merkte toen dat gevoel een grote rol speelt. De harde criteria zijn als het goed is al samengevat in het ov van de kandidaat.

Daarna komt de mens om de hoek kijken. Met wie zou je de komende weken, maanden of jaren goed door één deur kunnen. Wie zou goed in het bestaande team passen? Prima, maar uiteindelijk bepaalt het gevoel van de gesprekspartners wie de gelukkige is. Dat is in ieder geval mijn indruk.

Eigenlijk is dat prima. Als je sollicitant-af bent en gewoon een collega, moetje samen de klus klaren. Dat kun je maar beter doen met iemand in wie je het volste vertrouwen hebt en met wie je een goede klik hebt. Nies tegenin te brengen.

Een ding weet ik zeker – voor iedereen is ergens zo’n plek. Wat betreft de blik is het toch wel een beetje geluk hebben. Ergens op je pad vind je dat geluk wel.

Een sollicitatie is veel meer dan geluk. Als je goed bent voorbereid, stap je het gesprek vol zelfvertrouwen in. Dat is al een plus, voor jezelf en voor je gesprekspartners. Daarover de volgende keer meer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.