Tagarchief: carriere

Roer om?

Het is alweer tien dagen geleden dat ik definitief één van kantoren van een grote gemeente achter me dichttrok. Daarmee start de tweede week van een verplichte ‘vakantie’ en mijn nieuwe beroep: sollicitant. De vraag is nu: wat zoek ik?

Sollicitant hoop ik niet te lang te zijn. Mijn oorspronkelijke beroep vind ik geweldig, omdat iedere dag anders is. Het is bovendien een werkveld waar je nog moet vechten voor je bestaansrecht: niet iedereen is overtuigd van het nut van communicatie of  wat het nou eigenlijk is. Fantastisch, omdat hier nog veel terrein te winnen is.

Het probleem is dat veel meer mensen mijn werk leuk en interessant vinden. Dus zijn veel mensen als ik op zoek naar een nieuwe baan of klus. Als het zo doorgaat, moet ik minimaal om het jaar op zoek naar een nieuwe werkomgeving. Dat betekent nieuwe mensen leren kennen (leuk!), maar ook weer afscheid nemen van  collega’s en een omgeving waaraan je gehecht bent geraakt. Dat is eigenlijk niet meer wat ik wil. Lees verder Roer om?

Eigentijds


In een artikel dat ik vandaag las op NRC Carriere blijkt maar weer eens hoeveel mensen in Nederland parttime werken. Ze presteren ook met die dag minder beter dan toen ze nog fulltime aan de slag waren. Voor je carrière lijkt het echter geen goed idee: als een topfunctie ambieert, is fulltime werken eigenlijk een must. Je carrière is naar mijn idee dus wel degelijk een keuze.Ik wil best de top bereiken, maar wel tegen mijn eigen prijs.

Ambitie vind ik altijd een toverwoord, en zelfs in bepaalde opzichten een lege huls. Er zijn mensen die zo’n lege huls prima inhoud kunnen geven, maar de term wordt te vaak gebruikt als synoniem voor hard willen werken, je werk op de eerste plaats zetten en wat moeten bereiken in je leven. Met ‘wat’  bedoel ik vooral hogerop komen in je werk en het (daardoor) verkrijgen van statDilbert-stripus en aanzien. Zoek je dat, dan weet je nu wat je moet doen: fulltime heel hard werken en je voortdurend ontwikkelen op werkgebied.

Ambitie is voor mij iets anders, namelijk beter worden in mijn vak en me daarin verder ontwikkelen. Als ik daardoor een sport hoger op de ladder kom is dat prima. Dan heb ik het verdiend. De balans tussen werk en privé vind ik echter heel belangrijk: ik doe mijn werk met veel toewijding en werk door tot ik tevreden een taak heb afgerond, maar zal nooit toestaan dat mijn privéleven door mijn werk in de knel komt. Toewijding kan ook in minder dan 40 of 36 uur per week.

Daarom werk ik altijd parttime: 24 tot 36 uur. Zo creëer ik ruimte voor drukke tijden, als ik wat meer uren moet werken dan in mijn contract staan, en voor een gezond privéleven. Dat laatste is de basis waarop ik bouw. En dat moet zo blijven.